Son ada bir romandan ziyade bir hayat özeti oldu benim için.Yaşadığım ülkenin koşullarını ve hayatımızı bir roman tadında gözler önüne seriyor.Bitirdiğimde biraz şaşkın biraz üzgün ve biraz da ağlanacak halimize gülüyoruz modundaydım.
Aslında bir evi ,bir adayı ya da bir ülkeyi yönetmek birbirinden hiç farklı değilmiş.Mesele insanları ikna etmekten geçiyormuş.Bunu bilsek de bu kitap öyle bir yüzümüze vuruyor ki,anlamadık diyemiyoruz.Başkaları bizim adımıza karar verse de,kararı bizim verdiğimize ,bizi ikna ediyorlar.Kendi yanlışlarını yanlış,kendi doğrularını doğru kabul ediyoruz.Zorlama yok.İşte bu kabiliyet insanı,lider,başkan,kural koyucu yapıyor.İstesek de istemesek de biz ikna edilen grubuz.
İnanmıyor musunuz?Okuyun ve tekrar düşünün...
